|
Omnia fert aetas, animum quoque
Pars beneficii est, quod petitur, ut belle neges
Ad imperatorem palatia pertinere, ad sacerdotem ecclesia
Inveterata consuetudo pro lege non immerito custoditur
Sine labore non erit panis in ore
Infirmi animi est pati non posse divitias
Multa paucis
Saeculi vitia, non hominis
Experientia docet stultos
Saepius pauper ridet
Di pia facta vident
Ad litem
Falsus propheta
Virtus premitur, non opprimitur
Ad inquirendum
Ad notam
Circulus vitiosus
Factum, non fabula
Homo res sacra
Tota vita nihil aliud quam ad mortem iter est
|
Menu
Virtus amicitiam et gignit et continet, |nec sine virtute amicitia esse ullo pacto potest
Quod non videt oculus, cor non dolet
Monstro similis est avaritia senilis. Quid enim stultius est, quam via deficiente viaticum augere?
Infinita aestimatio est libertatis
Bona fides
Pluris est oculatus testis unus, quam auriti decem
Valet ima summis mutare et insignem attenuat Deus obscura promens
Multis praeceptis eget animus, ut videat, quid agendum sit in vita
Impius ne audeto placare donis iram deorum
Sunt superis sua iura
Mirabile dictu
Extra iocum
Cui adhaereo
Lege non distinguente nec nostrum est distinguere
Longum iter est per praecepta, breve et efficax per exempla
Ad consummationem saeculi
Nitimur in vetitum semper cupimusque negata
Extra periculum
Argumentum argentarium
Quid, de quoque viro et cui dicas, saepe videto
|